Preminula Vedrana Rudan

Vest o smrti jedne od najkontroverznijih i najčitanijih autorki u regionu objavljena je uz simboličnu poruku: „VEDRANA je otišla na područje bez signala".

Vedrana je, svojevremeno, gostujući u emisiji "Nedjeljom u 2" Hrvatske radiotelevizije (HRT) govorila o bolesti i rekla da ljudi koji je vole treba njenu smrt da shvate kao "odlazak na područje bez signala".

Njen odlazak označava kraj jedne ere u kojoj je javna reč, makar dolazila i od nje, imala snagu da uzdrma, isprovocira i natera na razmišljanje, bez obzira na to da li ste se sa njom slagali ili ne.

Rođena 1949. godine u Opatiji, odrasla je u siromašnoj porodici, što je iskustvo koje je duboko oblikovalo njen kasniji beskompromisni stav prema socijalnoj nepravdi.

Nakon što je diplomirala hrvatski i nemački jezik na Pedagoškoj akademiji u Rijeci, radila je najrazličitije poslove – bila je učiteljica, turistički vodič, prodavala sladoled i nosila kofere, pre nego što je ušla u novinarstvo.

Upravo je u medijima njen oštar jezik prvi put došao do izražaja, ali i naišao na otpor. Početkom devedesetih, 1991. godine, dobila je otkaz na Radio Rijeci zbog oštre kritike tadašnjeg predsednika Franje Tuđmana. To je bio samo prvi u nizu otkaza koje je dobijala zbog svojih stavova, što je postalo lajtmotiv njene karijere.

Ovako je Vedrana Rudan govorila za Ekspres: "Dobili smo bananu, šta će nam i demokratija"

INTERVJU

INTERVJU

Vesti 08.06.2021. 09:49

Ovako je Vedrana Rudan govorila za Ekspres: "Dobili smo bananu, šta će nam i demokratija"

Vedrana Rudan rođena je 29. oktobra 1949. godine u Opatiji, a bila je jedna od najčitanijih i najkontroverznijih savremenih hrvatskih književnica, poznata po direktnom i provokativnom stilu i oštroj kritici društvenih pojava, političara i vlasti.

Više od dve decenije radila je kao novinarka u različitim medijima, među kojima su bili Nacional i Feral tribjun, kao i na radiju, a nakon što je napustila novinarstvo posvetila se književnosti.

Njene knjige prevedene su na engleski, mađarski, slovenački, poljski, francuski, italijanski, ruski i makedonski jezik, pozorišne predstave dramatizovane prema njenim knjigama igrane su u Rijeci, Zagrebu, Beogradu, Varšavi, Londonu, Santa Moniki, Budimpešti. Pisala je o feminizmu, porodičnom nasilju, društvenom licemerju, bračnim odnosima, starenju, nacionalizmu i političkim elitama.

Veliku popularnost stekla je debitantskim romanom „Uho, grlo, nož “, objavljenim 2002. godine, a među njenim delima su „Zašto psujem“, „Muškarac u grlu“, „Dabogda te majka rodila“, „Kosturi okruga Medison“, „Život bez krpelja“, „Ples oko Sunca“, „Kad je žena kurva / Kad je muškarac peder“, „Puding od vanilije“, „Ljubav na posljednji pogled“, „Doživotna robija“, „Besplatna dostava“, „Crnci u Firenci“, „Umrijeti bez stresa“ i „Strah od pletenja“.